بیماری ام اس .سرطان. .انمی یا کم خونی.بزرگی طحال.فاویسم.هموفیلی. . خستگی .

 
 
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری - ساعت ۳:۳۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱۱/٢٦
 

طب سنتی هند از جمله مکاتب درمانی چند هزار ساله در جهان است که بر پایه اصلاح شیوه زندگی و تغییر رژیم غذایی به درمان بیماری ها و پیشگیری از ابتلا به بیماری ها کمک می کند.

در این شیوه درمانی درمانگران با کمک گیاهان دارویی، موادغذایی، تکنیک های ماساژ، حرکات کشیی ذهن و جسم (یوگا) و عطر درمانی برای درمان و پیشگیری از ابتلا به بسیاری از بیماری ها اقدام می کنند. برخی از متدها و تکنیک های درمانی این شیوه درمانی به حدی ساده است که با به کار بستن آن ها در زندگی روزمره می توان سلامت و تندرستی اعضای خانواده را برای همیشه حفظ کرد.



● کاهش خستگی پا با روغن زیتون و زنجبیل

از بین بردن خستگی و کوفتگی پاها بعد از فعالیت و کار روزانه به کمک ماساژ یا مرهم های گیاهی در آرامش بخشی به بدن بسیار موثر است. یکی از بهترین شیوه های از بین بردن خستگی های روزانه استفاده از روغن زیتونی است که مقدار اندکی زنجبیل درون آن رنده شده باشد. بسیاری از درمانگران استفاده از این روغن را برای ماساژ کف پا و از بین رفتن خستگی ها توصیه می کنند. علاوه بر این استفاده از این روغن در ماساژ مفاصل دردناک نیز بسیار توصیه شده است. این روغن به دلیل گرمایی که در مفاصل تولید می کند و به واسطه افزایش جریان گردش خون موجب بهبود دردها می شود.


 
comment نظرات ()
 
 
 
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری - ساعت ۳:۱٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱۱/۱۸
 

حرکات ورزشی برای رفع خستگی

روی قالی یا موکت بنشینید. یکی از پاها را جمع کنید طوری‌که زانو در زیر چانه قرار بگیرد. به این ترتیب راحت می‌توانید کف پا را ماساژ دهید...

۱. ماساژ پوست‌سر:
 با انگشت‌ها ریسه موهایتان را شانه کنید. دست را در حالی‌که به پوست سر فشار می‌دهید به سمت تارک فرق سر برده با قسمت گوشتی سرانگشت‌ها ماساژ دهید. سپس تمامی سطح جمجمه را با نوک انگشتان به حالت حرکات دورانی کوچک ماساژ دهید. بعد با شست هر دو دست، از گوشته سر تا پس سر را ماساژ دهید تا هر دو انگشت به هم ملحق شوند این حرکات را چندین مرتبه تکرار کنید.

۲. ماساژ بازو (دست):
 برای سهولت در انجام این کار، بهتر است که بازوها را آغشته به ژل یا کرم مرطوب‌کننده نمائید. ابتدا ماهیچه خارجی بازو که آویخته شانه است را بین کف دست و انگشتان بگیرید. سپس دست را تا بازو پائین بیاورید و دوباره به طرف شانه‌ها بالا ببرید. این حرکت را با قسمت‌ ماهیچه داخلی بازو نیر انجام دهید. سپس در حالی‌که انگشتان را به ماهیچه‌های دست فشار می‌دهید (به جز شست) تا مچ دست پائین آمده و دوباره با فشار دادن انگشتان روی ماهیچه‌ها به سمت ماهیچه‌های خارجی بازو بالا ببرید.

۳. ماساژ ساق پا:
 به کم دست راست، قوزک پا را در دست بگیرید و دست چپ را روی دست راست قرار دهید. همزمان و به‌طور آهسته در حالی‌که با دو دست روی پا فشار می‌آورید، تا قسمت ران دست‌ها را بالا بیاورید.

۴. ماساژ ماهیچه‌های ران:
 دست‌ها را روی سطح خارجی ران قرار دهید. ماهیچه را بین کف دست و انگشت‌ها بگیرید و خوب فشار دهید به همین ترتیب ماهیچه‌های ران و باسن را ماساژ دهید همین حرکت را روی ماهیچه‌های دیگر تکرار کنید. انجام این عمل شدید موجب درد می‌شود.

۵. ماساژ کف پا:
 روی قالی یا موکت بنشینید. یکی از پاها را جمع کنید طوری‌که زانو در زیر چانه قرار بگیرد. به این ترتیب راحت می‌توانید کف پا را ماساژ دهید. کف پا را در دو دست بگیرید، طوری که انگشتان دست به سمت کف پا و دو انگشت شست روی پشت پا قرار بگیرند. دست‌ها را به سمت پاشنه حرکت دهید در حالی‌که به سختی به کف پا فشار می‌آورید. سپس با کمک انگشت شست، تاندون‌ها و انگشت‌های پا را تا قوزک پا ماساژ دهید. در پایان انگشت شست پا را بین دو انگشت گرفته، فشار دهید و به سمت خارج بکشید.


 
comment نظرات ()
 
 
 
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری - ساعت ٢:٥۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱۱/۱۸
 

ورزشی موثر برای مبتلایان به ام اس

در این مطلب به ورزش هایی اشاره می شود که برای مبتلایان به ام اس بسیار مفید بوده و قابلیت مغز را بر می گرداند.


انجام ورزش‌هایی همچون بدن‌سازی و ایروبیک سبب حفظ بهتر قابلیت‌های مغز و اعصاب در بیماران مبتلا به ام‌اس می‌شود.
به گزارش خبرگزاری فرانسه، پژوهشگران دانشگاه ایلینواز و ماساچوست در تحقیقی که مشروح آن در مجله Brain Research به چاپ رسید اعلام کردند قسمت‌های آسیب‌دیده مغز بیماران مبتلا به ام‌اس در افرادی که ورزش می‌کنند کندتر تخریب می‌شود.
به نظر می‌رسد که ورزش‌هایی همچون بدن‌سازی و ایروبیک روی بخش‌هایی از مغز که در برابر ام‌اس آسیب‌پذیرترند نقش محافظتی داشته و سبب می‌شود قشر خاکستری مغز در حجم گسترده‌تری حفظ شود.

*چند نکته مهم ورزش می‌تواند به تخفیف علائم msکمک کند.اما بسیار مهم است که برای موفق شدن، احتیاط‌های لازم را در یک برنامه‌ی ورزشی در نظر بگیرید.

نکته‌ی مهم دیگر این است که بیش از حد به ورزش نپردازید. انجام فعالیتهای ورزشی در بیماران مبتلا به MS باید با احتیاط انجام گیرد و حرکات کششی موجب آسیب نشود. اگر در ورزش افراط کنید ممکن است موجب کشیدگی عضلات و آسیب به سیستم عضلانی شوید. افزایش درد در عضلات منجر به خستگی بیش از حد و وارد شدن استرس به بدن و ذهن می‌شود. قبل از آغاز برنامه‌ی ورزشی با پزشک خود مشورت کنید.

پزشک شما ممکن است چه توصیه‌هایی برای شما داشته ‌باشد؟
* در باره‌ی نوع ورزشی که مناسب شماست و انواعی از ورزش که باید از آن اجتناب کنید.

* درمورد شدت فعالیتی که باید داشته باشید.

* درباره‌ی دوره و مدت زمانی که باید ورزش کنید و در مورد محدودیتهای فیزیکی شما.

مراجعه به سایر متخصصان مانند فیزیوتراپیست می‌تواند به شما کمک کند. فیزیوتراپیست می‌تواند با توجه به نیاز شما نوع ورزشی که مناسب شما باشد را طراحی کند. در این صورت ورزشی که متناسب با علائم بالینی، شکل بدن، نیروی بدنی و سلامت کلی شماست انجام می‌شود.

چگونه می‌توانید با ایمنی ورزش کنید؟
* همیشه قبل از شروع ورزش با نرمش مناسب بدن را گرم کنید و پس از ورزش نیز با نرمش آرام بدن را سرد کنید.

* به آرامی‌پیش بروید. مثلا اگر قرار است که 30 دقیقه ورزش کنید، با جلسات 10 دقیقه‌ای شروع کنید و به تدریج آن را افزایش دهید.

* در یک محیط امن ورزش کنید. از ورزش در سطوح لغزنده اجتناب کنید، در نور کم ورزش نکنید، قالیچه‌ها را کنار بگذارید و هر چیزی که ممکن است خطری در حین ورزش برای شما ایجاد کند را دور کنید.

* اگر در تعادل مشکل دارید، هنگام ورزش به یک نرده یا تکیه‌گاه تکیه کنید.

* هر زمانی که احساس کردید حالتان خوب نیست و یا ممکن است آسیب بببینید ورزش را متوقف کنید.

* فعالیتی را انتخاب کنید که برای شما جالب باشد و از انجام آن لذت ببرید. ورزشهای ایروبیک آبی، شنا، تای چی و یوگا ورزشهایی هستند که برای بیماران مبتلا به MS مناسب هستند.

اگر دمای بدن شما بیش از حد افزایش یابد چه اتفاقی خواهد افتاد؟
برخی از افراد مبتلا به MS به گرما حساس هستند. به این معنا که در مواقعی که بدن گرم می‌شود و دمای آن افزایش می‌یابد علائم بیماری دوباره پدیدار شده و یا بدتر می‌شوند. در هنگام ورزش دمای بدن افزایش می‌یابد.

چگونه می‌توان از افزایش بیش از حد دمای بدن جلوگیری کرد؟
* در ساعات گرم روز ، ورزش نکنید و از ورزش در ساعات 10 صبح تا 3 بعد از ظهر خودداری کنید. اگر بیرون از منزل ورزش می‌کنید، سعی کنید صبحها و یا عصرها ورزش کنید.

* مقدار زیادی مایعات خنک بنوشید.

* مراقب حالتهای بدن خود باشید. اگر دچار علائمی‌شدید که قبل از ورزش آنها را نداشتید، آرامتر ورزش کنید و یا ورزش را متوقف کنید تا بدنتان خنک شود.

* شنا، ورزشهای آبی و نرمشهای آبی ایروبیک بدن شما را حین ورزش خنک نگه می‌دارند. قبل از ایکه وارد آب شوید در باره‌ی دمای آب استخر از مسئول استخر سؤال کنید. همچنین مطمئن شوید که سطوح لغزنده در اتاق کمدها و در اطراف استخر وجود نداشته باشدRSI Exercise


 
comment نظرات ()
 
 
 
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری - ساعت ۱٠:۱٤ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۱۱/۱٧
 

سرطان تخمدان قابل معالجه است بخصوص اگر در مراحل اولیه تشخیص داده شود. با معالجه و بهبود سرطان ، بسیارى از زنان مى توانند زندگى طولانى و رضایت بخشى داشته باشند حتى با سرطان پیشرفته تخمدان.

  سرطان تخمدان یکی از شایعترین سرطان های زنان است که متأسفانه در اکثریت موارد در مراحل پیشرفته تشخیص داده می شود . بیماری اگر در مراحل اولیه تشخیص داده شود قابل علاج است ولی در ۷۵% موارد به دلیل تشخیص دیر هنگام بیماری علیرغم جراحی های وسیع و شیمی درمانی های گوناگون ، امید بقای درازمدت بیماری ناچیز است . به همین دلیل تشخیص بیماری در مراحل اولیه بسیار مهم است .

بیماری اگر در مراحل اولیه تشخیص داده شود قابل علاج است ولی در ۷۵% موارد به دلیل تشخیص دیر هنگام بیماری علیرغم جراحی های وسیع و شیمی درمانی های گوناگون ، امید بقای درازمدت بیماری ناچیز است . به همین دلیل تشخیص بیماری در مراحل اولیه بسیار مهم است .

شناخت علائم بیماری

بعد از دهه های متوالی که ادعا می شد ، این بیماری هیچ علامت مشخص و واضحی ندارد، چندین سازمان پزشکی مثل جامعه سرطان  در امریکا توانستند علائم تقریبا اختصاصی زیر را به عنوان علامت شاخص این بیماری اعلام کنند:
۱ – تورم و درد شکم یا لگن
۲- مشکل در خوردن
۳- احساس پری و سیری بلافاصله بعد از غذا خوردن
۴- توسعه علائم ادراری مثل افزایش توالی دفع ادرار و یا نیاز به دفع سریع ادرار

اگرچه این علائم در مشکلات معده و به طور کلی ناراحتی های گوارشی نیز مشاهده شده است ولی اگر این علائم را هر روز و برای چندین هفته احساس کردید سریعا به پزشک زنان مراجعه کنید. زیرا این ها می تواند علائم اولیه سرطان تخمدان باشد. بهتر است این تفکر و افسانه که سرطان تخمدان یک قاتل خاموش می باشد را از ذهن بیرون کنید.  باید پذیرفت که بدلیل عدم توجه زنان به این علائم ، تشخیص به موقع با تاخیر مواجه می شود. در حالیکه توجه به این علائم واقعا ضروری است و این علائم اغلب ثابت و مجاب کننده می باشد. اگر چنین است حتما به پزشک مراجعه کرده و در مورد سرطان تخمدان سوال کنید.

توجه به سابقه خانوادگی این بیماری

هر آنچه در مورد سابقه این بیماری در هر دو خانواده پدری و مادری وجود دارد را جست و جو و مطالعه کنید. اگر افراد درجه یک خانواده مثل مادر، خواهر و یا دختر مبتلا به سرطان تخمدان بوده اند، شانس شما در ابتلا به این بیماری نیز زیاد خواهد بود. حتی اگر عمه، خاله ، مادر بزرگ و … به این بیماری مبتلا بوده اند، احتمال ابتلای شما نیز به مراتب افزایش خواهد یافت. دقیقا همین مساله در مورد احتمال ابتلا به سرطان سینه نیز صادق است. در مجموع خطری که شما را تهدید می کند وابسته به فاکتورهای متعددی مثل گرایش قومی و حتی سن کسانی که مبتلا به این بیماری شده اند ، نیز می باشد. بنابر این اگر افراد خانواده و یا فامیل مبتلا به سرطان سینه یا تخمدان بوده اند حتما به پزشک اطلاع دهید.

انجام معاینات

آزمایشات مختلفی برای تشخیص و حتی اندازه گیری درصد خطر و احتمال ابتلا وجود دارد. اما فراموش نکنید که همه ا ین آزمایشات برای هر کسی انجام نمی شود.
۱-    آزمایشات ژنتیکی: تنها ۱۰ درصد از موارد این سرطان مربوط به ژنتیک و یا مسئله وراثت می باشد. اما افراد مبتلا به سرطان سینه ۲۰ تا ۴۰ % بیشتر از سایرین در معرض خطر ابتلا به این بیماری می باشند. بنابراین اگر افراد درجه یک خانواده و یا فامیل های نزدیک مبتلا به سرطان سینه و یا تخمدان بوده اند حتما با پزشک در مورد انجام تست ژنتیکی مشورت کنید.
۲-    آزمایشات خون: برای تشخیص وجود سرطان لازم است.
۳-    اولترا سوند: نام دستگاهی است که امکان تصویر برداری از تخمدان از مجرای واژن میسر می کند. این تست امکان بررسی تغییرات ساختاری تخمدان را فراهم می کند.

سرطان تخمدان به علت تشخیص دیررس آن از جمله سرطان‌‌های مرگبار در زنان است، اما با انجام اقداماتی می‌توان خطر ابتلا به این سرطان را کاهش داد.

این راهبردها می‌تواند به کاهش ابتلا به سرطان تخمدان کمک کند، گرچه تضمین صددرصدی در این مورد ایجاد نمی‌کند:

قرص‌های ضدبارداری خوراکی: مصرف قرص‌های ضدبارداری خوراکی می‌تواند ۴۰ تا ۵۰ درصد از خطر ابتلا به سرطان تخمدان را کاهش دهد. این کاهش خطر به خصوص پس از ۵ سال مصرف این قرص‌ها چشمگیرتر می‌شود. به طور کلی هر چه طول مدت مصرف این قرص‌ها بیشتر باشد، احتمال اثر محافظتی آنها در برابر سرطان تخمدان بیشتر می ‌شود.

تغییرات رژیم غذایی و ورزش:بسیاری از کارشناسان برای کمک به پیشگیری از سرطان تخمدان خوردن غذای کم‌چربی، پرفیبر و کاهش مصرف گوشت قرمز و اجتناب از مصرف الکل را پیشنهاد می‌کنند. بررسی‌‌ها نشان‌ داده‌اند رژیم غذایی کم‌چربی که دست کم برای چهار سال ادامه داشته باشد، می‌تواند خطر سرطان تخمدان را کاهش دهد.

به علاوه انجام ورزش دست کم سه بار در روز برای پایین‌ نگه داشتن میزان چربی بدن نیز به پیشگیری سرطان تخمدان کمک می‌کند. در افراد ۱۸ ساله و بالاتر که ضریب توده بدنی یا BMI که بیشتر از ۲۵ باشد، خطر سرطان تخمدان را بالا می‌برد.

بارداری و شیردهی از پستان:‌

گرچه نیاید تصمیم به بچه‌دار شدن را صرف بر مبنای کاهش خطر سرطان تخمدان گرفت، اما بررسی‌ها نشان داده‌اند که در زنانی که باردار شده‌اند نسبت به زنانی که باردار نشده‌اند،‌خطر سرطان تخمدان ۳۰ تا ۶۰ درصد کاهش می‌یابد.

همچنین اگر اولین فرزند یک زن قبل از ۳۰ سالگی او به دنیا آمده باشد، این خطر بیشتر کاهش می‌یابد و با هر بارداری بعدی این خطر بیشتر کاهش می‌یابد. به نظر می‌رسد شیردهی از پستان نیز اثر محافظتی در برابر سرطان پستان داشته باشد.

مشاوره ژنتیک:

مشاوره ژنتیک در صورتی که زنی سابقه خانوادگی مبنی داشتن ژن‌های مربوط به افزایش خطر سرطان تخمدان را داشته باشد، توصیه می‌شود.

در این مورد فرد پیش از انجام آزمایش ژنتیکی برای این مورد باید در مورد منافع و مخاطرات این آزمایش‌ها با پزشکش مشورت کند. یک آزمایش منفی ممکن است باعث آسودگی خاطر زن شود، اما مثبت بودن آن ها م ممکن است تشویش خاطر او را باعث شود. با این وجود بسیاری از زنان در معرض خطر بالای سرطان تخمدان احساس می کنند مشاوره ژنتیک می‌توانند به آنها کمک کند با اطلاع در مورد نحوه پیشگیری از سرطان تخمدان تصمیم بگیرند.

بستن لوله‌ها:

بستن لوله‌ها یک عمل جراحی است که در ان لوله‌های فالوپ (لوله‌های رحمی) بسته می شوند. در زنانی که پس از بچه‌دار شدن لوله‌های‌شان را بسته‌اند، خطر سرطان تخمدان کاهش پیدا می‌کنند،‌هر چند که علت این اثر محافظتی به طور دقیق مشخص نیست.

برداشتن تخمدان:

،  اگر زنی بالای ۴۰ سال است و به علت یک بیماری غیرسرطانی مانند فیبروئیدهای رحمی باید تخمدان‌هایش برداشته شود، ممکن است تصمیم بگیرد ضمن این عمل تخمدان‌هایش را هم بردارند تا احتمال ابتلا به سرطان تخمدان در آنها کاهش یابد. انجام این عمل را که به آن تخمدان‌برداری پیشگیرانه می‌گویند‌‌، مورد اختلاف بوده است، زیرا ممکن است باعث یائسگی زودرس در زنان قبل از سن یائسگی شود.

تخمدان‌ برداری پیشگیرانه معمولا برای زنانی توصیه می‌شود که تعداد بچه‌های‌شان کامل است و سابقه خانوادگی قوی سرطان تخمدان دارند. توجه داشته باشید که حتی برداشتن تخمدان تضمین‌کننده صدردرصد پیشگیری از سرطان تخمدان نیست، چرا این سرطان هنوز ممکن است از سلول‌های پوشاننده حفره لگن منشا بگیرد.

کارشناسان بهداشتی مجموعه‌ای از علائم جسمی را شناسایی کرده‌اند که در زنان مبتلا به سرطان تخمدان رخ می‌دهند و ممکن است نشانه‌های هشداردهنده اولیه برای این بیماری باشند.

این علائم بسیار معمول و شایع هستند، و اغلب زنانی که آنها را بروز می‌دهند، مبتلا به سرطان تخمدان نیستند. اما برای زنان مبتلا به سرطان تخمدان، امید این است که آگاهی بیشتر در مورداین علائم به تشخیص زودرس و درمان بیماری منتهی شود.

جامعه سرطان آمریکا و جامعه متخصصان سرطان‌های زنان آمریکا بر این چهار علامت به عنوان علائمی که در زنان مبتلا به سرطان تخمدان از  عموم مردم شایع‌ترند، ‌تاکید دارند:

- آروغ زدن وافزایش اندازه شکم
- درد شکمی یا لگنی
- اشکال در غذا خوردن و احساس سیری زودرس و تکرر و فوریت ادرار

بر اساس این رهنمود هر زنی یک یا تعداد بیشتری از این علائم را تقریبا هر روز برای چند هفته تجربه می‌کند باید به یک پزشک بالینی ترجیحا متخصص زنان و زایمان مراجعه کند تا مورد معاینه لگنی قرار گیرد.

اگر معاینه لگنی فرد مشکوک بود، معمولا به دنبال آن از یک روش غیرتهاجمی  تشخیصی، سونوگرافی از راه واژن و احتمالا اندازه‌گیری خونی یک شاخص سرطان به نام CA-125 استفاده می‌شود.

تنها راه تشخیص قطعی سرطان تخمدان در حین جراحی است، که بهتر است بوسیله متخصص زنانی که در زمینه سرطان تخمدان تجربه دارد، انجام شود.

پژوهش‌ها نشان داده است که بسیاری از زنانی که دچار سرطان تخمدان هستند، مدت‌ها پیش از تشخیص سرطان، از علائمی که در بالا ذکر شد، شکایت داشته‌اند، اما این علائم یا نادیده گرفته‌ شده‌اند یا به بیماری‌های دیگر نسبت داده شده‌اند.

چهار علامتی که ذکر شد در بسیاری از بیماری‌های دیگر مانند اختلالات قاعدگی، سندروم روده تحریک‌‍‌پذیر و عفونت‌های مثانه بروز می‌کنند.

اما اگر چنین علائمی بدون سابقه قبلی بروز کنند، برای چند هفته ادامه پیدا کنند، و در طول زمان بدتر شوند،‌ممکن است نشانه سرطان تخمدان باشند .

عوامل , ریسک فاکتورها و میزان شیوع :

سرطان تخمدان بیماری چندان رایجی نیست و پنجمین عامل مرگ ومیر زنان در اثر سرطان و بیماری های زنان محسوب می شود. علت این بیماری ناشناخته است . این سرطان بیشتر در جوامع صنعتی , البته به جز ژاپن , دیده می شود. زنان مسن بیشتر در خطر ابتلا به سرطان تخمدان قرار دارند. بیش از نیمی از مرگ ومیر ناشی از سرطان تخمدان در زنان ۵۵ تا ۷۴ ساله دیده می شود و تنها ۱,۴ از زنان ۳۵ تا ۵۴ ساله در اثر این بیماری جان خود را از دست می دهند.

با این که سرطان تخمدان , شیوع چندان زیادی ندارد اما به دلایلی باعث مرگ ومیر زیادی می شود. یکی از این دلایل , مبهم و غیرمشخص بودن علایم سرطان تخمدان است که در نتیجه زنان و پزشکان آنها معمولا این علایم را مربوط به بیماری های رایج دیگر تصور می کنند و زمانی که سرطان تشخیص داده می شود. اغلب تومور به خارج از تخمدان سرایت کرده است .

همچنین تخمدان سرطانی , سلول های بدخیمی را از خود بیرون می ریزد که اغلب برروی رحم , مثانه , روده و دیواره روده جای می گیرند. این سلول ها حتی پیش از آنکه سرطان شناسایی شود , شروع به ساخت تومورهای جدیدی می کنند.

دلیل دیگر مرگ ومیر زیاد بیماران مبتلا به سرطان تخمدان اینست که آزمایش تشخیص موثری برای این بیماری وجود ندارد. بیش از ۵۰ درصد از زنان مبتلا به سرطان تخمدان در مراحل پیشرفته بیماری , متوجه بیماری خود شده اند.

به نظر می رسد که خطر ابتلا به سرطان تخمدان ناشی از چند عامل باشد. هرچه تعداد فرزندان یک زن بیشتر باشد , احتمال ابتلا او به سرطان تخمدان کمتر می شود. حاملگی در سنین پایین و مصرف قرص های ضدبارداری نیز اثر پیشگیرنده دارند و برعکس به نظر می رسد که مصرف داروهای باروری با افزایش احتمال ابتلا به این سرطان در ارتباط باشد. اگرچه هنوز در اینباره اختلاف نظر وجود دارد.

برخی از ژن ها مثل که خطر BRCA 2 و BRCA 1 ابتلا به سرطان سینه و سایر سرطان ها در سنین پایین تر را افزایش می دهند , احتمالا در بالابردن خطر ابتلا به سرطان تخمدان نیز موثر هستند. بیمارانی که قبلا به سرطان سینه مبتلا شده اند و یا یکی از اعضای خانواده آنها سابقه ابتلا به سرطان سینه یا تخمدان را داشته باشد , در خطر بیشتری هستند.

سابقه فامیلی ابتلا به سرطان رحم , روده یا سایر سرطان های معده ای ـ روده ای , ممکن است علامت وجود سندرومی به نام سرطان غیرپولیپی ارثی روده باشد که احتمال ) HNPCC ( ابتلا به سرطان تخمدان را بسیار بالا می برد.

سایر عوامل احتمالی عبارتند از مصرف پودر تالک , قرارگرفتن در معرض پنبه نسوز , مصرف غذاهای پرچرب , و ابتلا به بیماری اریون در کودکی ; که البته تاثیر هیچ کدام از این عوامل هنوز به اثبات نرسیده است .

پیشگیری :

اگر چه هنوز هیچ راه قطعی برای پیشگیری از ابتلا به سرطان تخمدان شناخته نشده است , اما با تمرینات ورزشی دائمی و منظم عضلات لگن خاصره , شاید در مجموع بتوان خطر را کاهش داد. مطالعات نشان می دهد که خطر ابتلا به این نوع سرطان در بیمارانی که قرص های ضدبارداری خوراکی مصرف کرده اند. به نسبت کسانی که از سایر انواع داروهای ضدبارداری استفاده نموده اند. کمتر بوده است . در تحقیقات اخیر مشخص شده در زنانی که موتاسیون ژن های (ژن های BRCA 2 و BRCA 1 مربوط به سرطان سینه و تخمدان ) دیده می شود , خارج کردن تخمدان از طریق جراحی می تواند به طور چشمگیری خطر ابتلا به سرطان تخمدان را کاهش دهد.

علایم :

احساس سنگینی لگن خاصره
دردهای خفیف در ناحیه پایین شکم
خونریزی واژینال
افزایش یا کاهش وزن
قاعدگی غیرطبیعی
درد بی دلیل ناحیه پشت که با گذشت زمان افزایش پیدا می کند
افزایش اندازه دور شکم

علایم معده ـ روده ای که عبارتند از :

افزایش گاز
سو هاضمه
بی اشتهایی
تهوع و استفراغ
نفخ و تجمع گاز در معده و روده
ناتوانی از خوردن میزان همیشگی غذا
سایر علایمی که ممکن است به همراه این بیماری دیده شوند عبارتند از :
افزایش دفعات دفع ادرار
رشد موهای زاید

توجه :

این علایم تا آخرین مراحل پیشرفت بیماری ظهور نمی کنند.

اگر علایم این بیماری در شما وجود دارد , پزشک خود را در جریان بگذارید. همچنین اگر سن شما بیش از ۴۰ سال است و به تازگی معاینه لگن خاصره و آزمایش پاپ اسمیر را انجام نداده اید , حتما به پزشک خود مراجعه کنید (به همه زنان بالاتر از ۲۰ سال توصیه می شود که به صورت منظم آزمایش پاپ اسمیر و معاینات لگنی را انجام دهند.)

معاینات و آزمایش ها :

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  با معاینه فیزیکی می توان متوجه اندازه دور شکم یا آسیت (آب آوردگی حفره شکمی ) شد. با معاینه لگن خاصره می توان توده های شکمی یا تخمدانی را شناسایی نمود.

سایر آزمایش های تشخیصی عبارتند از :

آزمایش شیمی خون
آزمایش خون بارداری
آلفافتو پروتئین
آزمایش ادرار
لاپاروتومی تحقیقی
اولترا سوند
از MRI اسکن شکمی و CT ناحیه شکم

درمان :

جراحی بر سایر روش های درمانی ترجیح داده می شود و اغلب برای تشخیص بیماری ضروری است . مطالعات نشان می دهد که پزشکان متخصص تومورشناسی زنان نیز از نتایج جراحی در درمان این سرطان بیشتر راضی هستند.

شیمی درمانی معمولا پس از جراحی برای درمان بقایای بیماری مورد استفاده قرار می گیرد. همچنین از شیمی درمانی می توان برای درمان عود این بیماری در زنان استفاده کرد. پرتودرمانی به ندرت در درمان سرطان تخمدان استفاده می شود.

چشم انداز :

سرطان تخمدان معمولا در مراحل اولیه تشخیص داده نمی شود و این بیماری در زمان تشخیص بسیار پیشرفت کرده است . نتیجه اغلب ناخوشایند است . تنها ۳۵ تا ۳۸ درصد امکان دارد که بیماران در هر مرحله ای از بیماری که باشند تا پنج سال زنده بمانند. البته اگر این بیماری در مراحل اولیه تشخیص داده شود , امکان زنده ماندن بیمار تا پنج سال , ۹۰ تا ۹۸ درصد افزایش پیدا می کند.

ـ عوارض :

این بیماری عوارضی را به دنبال دارد که برخی از آنها عبارتند از :
گسترش سرطان به سایر اندام ها
آب آوردن شکم یا آسیت
مسدودشدن روده

با معاینات منظم و کنترل علایم احتمالی , به تشخیص زودهنگام سرطان تخمدان کمک نمایید تا از عوارض , مشکلات و پیامدهای ناخوشایند آن در امان بمانید.


 
comment نظرات ()
 
 
 
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری - ساعت ٢:٢٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱۱/۸
 

خون مایعی است که کار اصلی آن رساندن اکسیژن و موادّ تغذیه‌کننده مانند گلوکز و سازنده به بافت‌ها و کمک به دفع مواد زائد (همچون دی‌اکسید کربن و اسید لاکتی) از بافت‌های بدن و دفاع در برابر میکروارگانیسم‌ها می‌باشد. این مایع به‌وسیلهٔ پمپاژ قلب (یا ساختاری همانند) توسط رگها، به تمام قسمتهای بدن منتقل می‌شود. خون هم یک شاره و هم یک نوع بافت، محسوب می‌شود و بافت نامیده شدن آن، از آن روست که شامل مجموعه‌ای از سلولهای ویژه است که وظایف و اعمال خاصی را به‌انجام می رسانند. این سلولها در مادهٔ میان سلولی و زمینه‌ای مایعی به نام پلاسما شناورند که به خون حالت شاره می‌بخشدبه دانش بررسی خون، خون‌شناسی گفته می‌شود.

در حدود ۷ الی ۸ درصد وزن بدن را خون تشکیل می‌دهد و در انسان بالغ بطور متوسط ۵ لیتر از حجم بدن را خون تشکیل می‌دهد..

فعالیت‌ها

  • اکسیژن رسانی به سلولها، که توسط هموگلوبین انجام می‌شود.
  • انتقال مواد مغذی همچون اسیدهای آمینه، گلوکز و اسیدهای چرب.
  • برداشت مواد زاید همچون دی‌اکسید کربن، اوره و اسید لاکتیک از بدن.
  • عملکردهای ایمنی با حمل گلبول‌های سفید و کشف مواد خارجی با استفاده از آنتی‌بادیهای محلول در آن.
  • انعقاد خون که یکی از عملکردهای خود بهبودی بدن است.
  • نقش پیام رسانی که با انتقال هورمون‌ها و پیام دهی در آسیب بافتی انجام می‌شود.
  • تنظیم P بدن
  • تنظیم دمای بدن
  • فعالیت‌های هیدرولیک
  • گروه خونی O دهنده عمومی و AB گیرنده عموم است

خون یک بافت همبند است در شکل RBCها گلبول‌های قرمز را می‌بینیم. پلاکت‌ها که به صورت دانه‌های ریزی است.

گلبول‌های سفید(WBC)خون که لوکوسیت‌ها نامیده می‌شوند شامل :

  • گرانولوسیت‌ها
  • مونوسیت‌ها: لوبیایی شکل
  • لنفوسیت‌ها: هسته بسیار درشت و سیتو پلاسم نوار باریکی در اطرافش

گرانولوسیت‌ها خود به سه دسته ذیل تقسم می‌شوند:

    • نوتروفیل:هسته چند قسمتی
    • بازوفیل: هسته گرانولیسیتی به صورت دانه دار
    • ائوزینوفیل:هسته دو قسمتی

 
comment نظرات ()
 
 
 
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری - ساعت ۱:۱٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱۱/۸
 

گویچه‌های سفید (لوکوسیت‌ها) یا گلبول‌های سفید از یاخته‌های خون هستند. گویچه‌های سفید بخشی از دستگاه ایمنی بدن هستند و بدن را از بیماری‌های عفونی محافظت می‌کنند. لوکوسیت‌ها بر خلاف اریتروسیت‌ها هسته‌دارو متحرک هستند. در انسان بالغ گویچه های سفید در مغز استخوان ساخته میشوند و در خون آزاد میشوند..

انواع گلبول سفید

لوکوسیت‌ها بر اساس حضور یا عدم حضور گرانول‌های اختصاصی در سیتوپلاسم خود به دو دسته گرانولوسیته‌ا (دانه‌دارها) و آگرانولوسیت‌ها (بدون دانه‌ها) تقسیم می‌شوند.گرانولوسیت‌ها بر اساس رنگ‌پذیری گرانول‌های اختصاصی به سه دسته نوتروفیل‌ها، ائوزینوفیل‌ها و بازوفیل‌ها تقسیم می‌گردند. آگرانولوسیت‌ها به دو دسته لنفوسیتها و مونوسیت ها تقسیم میشوند.

انواع گرانولوسیت‌ها

نوتروفیل‌ها Neutrophils : نوتروفیلها بیش از ۶۰% گلبول‌های سفید خون را تشکیل می‌دهند ودارای هسته لبوله ( چند لوبه ) می باشند، توانائی بیگانه خواری (فاگوسیتوز) دارند. سیتوپلاسم این سلول دارای گرانول های بسیار ظریف صورتی کم رنگ می باشد. نوتروفیلها در عفونت های حاد مانند بیماریهای عفونی و آپاندیسیت حاد درخون افزایش می یابند .

ائوزینوفیل‌ها Eosinophils : یا اسیدوفیل‌ها حدود ۵% از گلبول سفید خون را تشکیل می‌دهند ودارای هسته دو لوبه است. سیتوپلاسم سلول حاوی دانه های نارنجی فراوان است.تعداد ائوزینوفیل ها در بیماریهای ازدیاد حساسیتی وعفونت های انگلی درخون افزایش می یابد.

بازوفیل‌ها Basophils : کمترین درصد گلبولهای سفید (۱%) در یک گسترش خونی را دارند . بازوفیل ها دارای دانه های درشت آبی تیره در سیتوپلاسم خود هستند.این دانه ها حاوی مواد متعددی مانند هیستامین، پروتئوگلیکان ( مانندهپارین و کندروایتین ) و آنزیمهای پروتئولیتیک (مانند الاستاز و لیزوفسفولیپاز ) هستند که نقش مهمی در واکنشهای التهابی دارند.آزاد شدن هیستامین در خون باعث ایجاد علائم حساسیت (آلرژی) ازجمله التهاب، قرمزی، خارش و مخصوصا کهیر می گردد.

انواع آگرانولوسیت‌ها

آگرانولوسیت ها : در سیتوپلاسم این نوع گلبول های سفید دانه وجود ندارند. مثل : لنفوسیتهاو مونوسیت ها. لنفوسیتها خود به دو نوع اصلی B و T تقسیم میشوند که در ساخت آنتی بادی و فاگوسیتوز نقش دارند.

تعداد گلبولهای سفید ..میزان طبیعی گلبولهای سفید ۴۵۰۰ الی ۱۰۰۰۰ گلبول سفید در هر میکرولیتر(LCM) است. لکوپنی یا پایین آمدن گلبولهای سفید که در موارد زیر ایجاد میشود: نارسایی مغز استخوان( برای مثال ناشی از عفونت، تومور)، بیماریهای واسکولار-کلاژنی ( مثل لوپوس )، بیماریهای کبدی و طحال و رادیوتراپی .

لکوسیتوز یا بالا رفتن گلبولهای سفید که در موارد زیر دیده میشود:بیماریهای عفونی و برخی سرطانهای خونی


 
comment نظرات ()